
हामी वन्दावन्दीमा छौँ
जिन्दगी टक्क रोकिएको छ
मनै त हो बहकिन्छ
भर्खरै वसन्तले पालुवा लाई छोएर गयो
जे जस्तो होस्
वसन्त आफ्नो समयमा आउँदोरहेछ
कोपिला फूलमा परिण्त हुँदैछ
शायद यसैलाइ समयचक्र भन्छन् ।
(१)
मेरो गमलामा
बेगनवेली ढकमक्क छ
मन पूर्ण रुपमा फुल्न सकेको छैन
कता कता नमिठो टिस उठेको छ
मस्तिष्क स्थिर छैन
शायद यो पनि समयोको खेल हो ।
(२)
वाँच्ने आश अझै मरेको छैन
हामी वाँचन र वचाउन सक्षम छौँ
ज्यान त पशुले पनि पाल्छ
मोहबाट ऊ पनि अलग छैन
शिकार गर्छ वालवच्चालाई खुवाउँछ
मान्छे सामाजिक प्राणी
ऊ होइन परक यत्ति हो
जन्मनु मर्नु सिृष्टीको नियमित प्रकृर्या हो
यो संग जिवजन्तु, मानव
कसैको गुनासो छैन ।
(३)
सुत्केरि गर्भवति सर्व
म मा आश्रीत छन्
कुनवेला आउँछ
मझेरिमा आँखा विच्छ्याइ रहन्छन
म मात्र माध्यम
कर्ता होइन मात्र कारण
आश भन्ने चिज पनि अचम्को हुँदो रहेछ
ती असहाय
मेरै पर्खाइमा
अञ्कर्ता अञ्जली
म कारण
यसरि नै दिनचर्या चलिरहेछ
शायद यो पनि श्रृष्टिकै प्रकृर्या हो
—आर्यालय


