
~~ कविता ~~
“हर्केको पार्टी” –
मख्ख छ हर्के
उस्कै पार्टी ठूलो
उस्कै सिद्धान्त राम्रो
उस्कै आदर्श सहि।
दंग छ हर्के
सदस्यतामा नाम देखेर
नेताले पिठ थपथपाएको सम्झेर
सानातिना बिकासे योजनामा नाम लिएको देखेर।
गमक्क छ हर्के
समाजमा बढेको शान र मान देखेर
घरको ढलान थपिए संगै बढेको छ रवाफ हेरेर ।
त्यसैले त हर्के
बेलाबेलामा घमण्ड पनि गर्ने गर्छ
नगरोस पनि कसरी ?
किनकि
आजभोलि उ
सक्रिय कार्यकर्ता बनेको छ
दायाँ मार्क्सवाद
बायाँ लेनिन
कुनामा माओ
टाउकोमा नेताको ठूलो माला सहितको फोटो झुण्ड्याएर राख्छ।
पार्टीको झण्डालाई ओढ्ने सिरक
दस्तावेज र बिधानको
सिरानी बनाएर सुत्छ।
दुईदिन घरमा
७ दिन बाहिर बस्छ
श्रीमती संग झर्किन्छ
कार्यकर्ता संग तर्किन्छ
बिपक्षी संग भड्किन्छ।
फेरिएको छ हर्के आजभोलि
लोकल रक्सी खान छाडेको छ
बदलिएको छ हर्के आजभोलि
गरिब निमुखा देख्दा चिढिन थालेको छ।
हो साच्चै हर्के फेरिएको छ
हिजोका चर्का भाषण मत्थर बनेका छन्
हिजोका क्रान्तिकारिता स्वखलित भएका छन्
नहोस पनि कसरी
हरेक आयोजनामा कमिसनको बार्गेनिङ गर्न थालेको छ
उपभोक्ता समितिमा आफ्नै मान्छे खोज्छ
सर्वहाराको नारा दिएर आफन्त रोज्छ।
हो साच्चै
हर्के आजभोलि मोडिएको छ
त्यसैले त सहयोद्वाको साथ पनि छोडिएको छ।
रामचन्द्र तिम्सिना
(आवाज)


