
-बिनोद गुरुङ्ग कोन्में
पढ्ने बेलामा पैसा कमाउन पाए जस्तो लाग्थ्यो !
अहिले पैसा कमाउंदा पढ्न सजिलो जस्तो लाग्छ !
घरमा बस्यो, घरबाट टाढा जान मन लाग्थ्यो !
जब टाढा आयो, अहिले घर कहिले फर्किम झैं भा छ !
गोजि भुक्का भए पैसाको खांचो ,
पैसा भए कता खर्च गरुम जस्तो भा छ !
बिदेसको रहनसहन हजुर
सुत्न खोज्यो निन्द्रा लाग्दैन ,
भोलिपल्ट किन ढिले सुतेछु जस्तो हुन्छ !
उथलपुथल नभै बस्नै सक्दैन मन ,
यादमा डुब्यो घरपरिवार को झन,
झनै “छोरिको” मायाले उधुमै सताउछं हजुर !
नयनले निदाउन खोज्छ ,मन ब्युंझेंको हुन्छ हजुर
निदाउन खोजने यी नयन सधै ब्युंझिन्छ !
खुशी छु भनौं भने बाहिरी आवरणले मात्र ढकमक्क छु,
घर जान नपाएर बिरक्तै मन पिरोलिएको छ हजुर !
दुखी छु भनौं भने के कुरामा दुखी छु खै पत्तै छैन्
अलिकती नाच्न जान्या मुन्छेलाई झन,
यतिले पुगेन अझै थपिदे भने झैं खुब नचाइरहेको छ तन!
” यो जिन्दगीले”


