
–शिव अधिकारी
धर्तिका पाहुना हामी छौ सारा स्वर्ग लोकमा
पाई जीवन यो आज आयौ यही बजारमा
बुझ्न यो बरु भो गारो कताबाट यहाँ पुग्यौँ
यतिमात्र बुझे हामी मान्छे हौ भन्न सक्दथ्यौँ ।। १ ।।
लिपपोत गरि सानो चिटिक्क घरको पिडी
त्यँहि अमृत बर्षन्छ दुःख कष्ट सबै चुडी
हाँसेर प्रातको लालि लगाई शीर सोभन
हेरौ लौ उच्च हिमाल सुनैको लाग्छ रोगन ।। २ ।।
ए यस्तो धर्तिलाई नै चिथोर्ने र विगारने
मान्छेले त हुँदै हुन्न यस्तो विध्वंस पारने
आउ बनाउ यो धर्ति बुद्धको प्रेरणा लिदै
आकाश खुल्छ रातीको अन्धकार हटाउँदै ।। ३ ।।
गुँरास के फुल मात्रै हो यो हो पुल सबैसग
जोडिन्छ प्रितिको माला संसार बन्छ जग्मग
डाँफेले डालीमा पुग्दा खोल्छ पंख यहाँ जब
संसारै कल्पिने गर्छ गाउँ नाचौ सबै अब ।। ४ ।।
च्यातेर धर्तिको छानो विगार्दै स्वच्छ संस्कृति
ओडेर चम्किलो बर्को नछर्नु अब विकृति
मान्छे ओडारमा बस्थ्यो ऐले महलमा पुग्यो
सोच्तैनौ यो भने बुझ्नु सारा वैभव नै गुम्यो ।। ५ ।।
बाबाधामको कोसेली १२ मंसिर २०७८
शिव अधिकारी बाबाधाम सहयोगी नगर कोटेश्वर काठमाण्डौ


