
–शिव अधिकारी
झुल्क्यो घाम हिमालमा टहटहै ढाकी अँध्यारा कुना
पल्क्यो सौरभ स्वर्गको लहरमा हुर्किरहे छन मुना
यस्तै काल विशाल ताल संगको साझा बने भावना
बन्थ्यो देश अचम्को सबल भै यो दिव्य संसारमा ।। १ ।।
मेरो मै हुँ भनेर भन्छ कसले को हो र त्यो मै हुने
कैल्यै आफु थिएन आज छ यहाँ के ले यतै पल्कने
त्यस्तो होईन मै हुने रहरको भाखा बदल्नु प¥यो
हामी हौ भनि क्यै गरे दुःख जती चुट्की भरिमै ट¥यो ।। २ ।।
यस्तो जानी सबै सबै सग उठे के हुन्न संसारमा
यौटा स्वार्थ लिएर हिड्दछ भने विग्य्रो सबै ख्यालमा
पानीको तह बन्छ झर्छ छहरा थिग्री बन्यो सागर
बुझ्नु त्यो छहरा पुगेनछ भने के हुन्छ सोच्ने गर ।। ३ ।।
त्यस्तै देश बनाउने रहरले लागौ सबै एकभै
एक्लै होईन काम गर्नु सबले कैल्यै विरानु नभै
ऐले विश्व बजारमा छ धनिकै हैकम भने त्यो पनि
टिक्ने छैन कदापी स्वार्थ बसले भन्दा महुन्छु धनि ।। ४ ।।
साझा स्वार्थ लिएर पौरख गरौँ होलान सबै मञ्जुर
त्यस्तै एक भएर काम गरदा निर्र्धो कुनै हुन्छर
आउ जे जति पौरखैछ सहजै पोखौ न यै धर्तिमा
साझा यो घर होस समान शुखको यो दिव्य संसारमा ।। ५ ।।


