दक्षिण एसियाली आईटीएफ तेक्वान्दोको तयारी पूरा⚡हरिबोधनी एकादशी आज : तुलसी विवाहदेखि माङ्गलिक कार्यको शुभारम्भसम्म⚡महायज्ञमा रोका परिवारको प्रेरणादायी सहयोग : शिक्षा सुधारका लागि १६ लाख ६६ हजार ६६६ रुपैयाँ दान⚡सौन्दर्य व्यवसायमा स्प्राकलको छलाङ, पहिलो र दोस्रो शाखा दुवै महराकै हातबाट उद्घाटन⚡बहिरा फुटबल टोली दक्षिण कोरिया जाने⚡जिग्री सेकुवाको १०औँ तथा सबैभन्दा ठूलो आउटलेट धुम्बाराहीमा⚡दोहामा एनआरएनए मध्यपूर्व सम्मेलनको तयारी अन्तिम चरणमा⚡अभियान लघुवित्तको वार्षिकोत्सवमा वृद्धाश्रमलाई खाद्यान्न सहयोग⚡कर प्रणालीलाई लगानी, उत्पादन र रोजगारी प्रवर्द्धनको माध्यम बनाउनुपर्छ : चेम्बर अध्यक्ष अग्रवाल⚡पश्चिमी वायुको प्रभाव कायमै, हिमाली क्षेत्रमा वर्षा र हिमपातको सम्भावना

हुन्थ्यो सबैको भलो

न्यूजलाईन्स् मिडिया संवाददाता
प्रकाशित मिति : २०७९ बैशाख ५ गते, सोमबार ५:५४

– शिव अधिकारी
मान्छे नै जति देख्दछु धरतीमा मान्छेइ सरी लाग्दछ
तिन्को अन्तिम चाहना मनभरी केले सधै गाँज्दछ
दौडन्छन कति बुर्कुसी गरि गरि कोही सवारी लिदै
पुग्छन ती कुन देश दूर तक हो उड्दै र आकाशिदै ।। १ ।।

घोच्छन मानिसकै पीडा बनि कति मार्नेर काट्ने पनि
सम्पत्ति जति लुट्त छन कति त ख्वै के गर्छु होला भनि
आलिशान बनाउछन महलका ढोका बुटा काठका
पाखामा अलपत्र छन कति कति भोका र वेस्यारका ।। २ ।।

त्यस्ता दुःखी तपस्वीका कठिन छन वेथाहरु जे जति
तिन्को त्यो तप पूर्ण हुन्छ कहिले केले बनायो खति
जान्ने कोही अगाडी अउन कठै सक्तैन होला किन
मान्छे जीवनको छ कष्ट र पीडा छुट्ला की त्यो क्वै दिन ।। ३ ।।

भन्ने सोच मडारिरन्छ मनमा म गर्न सक्छु र के
यो छाति भरि देशको छ गरिमा निर्माण गर्नै सके
आफै साशनमा बसेँ यदी भने हुन्थ्यो तरक्की पनि
को हुन्थ्यो र दुःखी गरिव कहिल्यै मग्ने भिखारी बनि ।। ४ ।।

साच्चै स्वर्ग हुने थियो धरति यो मेरो भए साशन
मान्छेलाई सामान इज्जत दिने बन्थ्यो उज्यालो दिन
आफूमात्र धनि हुने लहरका ति भ्रष्ट हुन्थे धुलो
शान्ति क्षेत्र विकासको लहरमा हुन्थ्यो सबैको भलो ।। ५ ।।

फेसबुक प्रतिक्रिया
सम्बन्धित शीर्षकहरु