
ढल्यो ढल्यो रे, अस्तायो अस्तायो रे,
बिलायो बिलायो रे, समयको छायाँ रे।
जे जे ढल्योस्, जे जे बिलायोस्,
मेरो देश कहिल्यै नढल्योस्।
देश नढल्योस्, देश नबिलाओस्,
हामी सबैको सास रहिरहोस्।
आँसु होइन, आशा बलिरहोस्,
मेरो नेपाल कहिल्यै नढल्योस्। 🇳🇵
ढल्यो एक युग, अहङ्कारको भार,
नातावाद, कृपावाद, टुट्यो त्यो संसार।
उम्लिएपछि पोखिनु, नियम नै हो जीवनको,
सत्यको उज्यालो छ, अन्तिम विजय त्यसैको।
देश नढल्योस्, देश नबिलाओस्…
गुराँस अझै फुलेको छ, डाँफे अझै उडेको छ,
सगरमाथा अडिग छ, गौरव अझै बचेको छ।
रातपछि दिन आउँछ, तारा झलमल गर्छ,
अँध्यारो जतिसुकै भए पनि, घाम फेरि उदाउँछ।
देश नढल्योस्, देश नबिलाओस्…
इतिहासले देखायो, समयले सिकायो,
ढाल्नेले अन्त्यमा आफैंलाई ढाल्यो।
चालक फेरिए पनि, यात्रु उही रहन्छ,
यो माटोको माया कहिल्यै नटुट्ने बन्छ।
देश नढल्योस्, देश नबिलाओस्,
आशाको दियो सधैं बलिरहोस्।
हामी सबैको एउटै आवाज होस्—
मेरो नेपाल कहिल्यै नढल्योस्। 🇳🇵
लेखक गोबिन्द राज ओझा राजन


