दक्षिण एसियाली आईटीएफ तेक्वान्दोको तयारी पूरा⚡हरिबोधनी एकादशी आज : तुलसी विवाहदेखि माङ्गलिक कार्यको शुभारम्भसम्म⚡महायज्ञमा रोका परिवारको प्रेरणादायी सहयोग : शिक्षा सुधारका लागि १६ लाख ६६ हजार ६६६ रुपैयाँ दान⚡सौन्दर्य व्यवसायमा स्प्राकलको छलाङ, पहिलो र दोस्रो शाखा दुवै महराकै हातबाट उद्घाटन⚡बहिरा फुटबल टोली दक्षिण कोरिया जाने⚡जिग्री सेकुवाको १०औँ तथा सबैभन्दा ठूलो आउटलेट धुम्बाराहीमा⚡दोहामा एनआरएनए मध्यपूर्व सम्मेलनको तयारी अन्तिम चरणमा⚡अभियान लघुवित्तको वार्षिकोत्सवमा वृद्धाश्रमलाई खाद्यान्न सहयोग⚡कर प्रणालीलाई लगानी, उत्पादन र रोजगारी प्रवर्द्धनको माध्यम बनाउनुपर्छ : चेम्बर अध्यक्ष अग्रवाल⚡पश्चिमी वायुको प्रभाव कायमै, हिमाली क्षेत्रमा वर्षा र हिमपातको सम्भावना

गीति कविता : फर्किने बाटो

न्यूजलाईन्स् मिडिया संवाददाता
प्रकाशित मिति : २०८३ भाद्र २५ गते, बिहीबार ७:२७

साँझ झरेर गाउँमाथि सुनौलो रङ्ग छर्दा,
एक्लो मनले तिम्रो याद फेरि किन सम्झँदा।
डाँडापारि घाम डुब्यो, छायाँ आयो आँगन,
तिमीबिनाको यो जीवन लाग्छ किन निर्जन।
पात हल्लिँदा लाग्छ मलाई तिमी आयौ कि,
चिसो हावाले कानैमा नाम तिम्रो गायो कि।
आकाशभरि जून हाँस्छ, ताराहरू बोल्छन्,
मुटुभित्र लुकेका पीर आँखाबाट खोल्छन्।
तिमी हिँडेको बाटो अझै उस्तै छ यहाँ,
तिम्रा पाइलाका डोबहरू मेटिएनन् कहाँ।
ऋतु फेरिए, फूल फुले, फेरियो मौसम,
तर तिम्रो सम्झनाभित्र अड्कियो यो जीवन।
नदी बग्छ आफ्नै सुरमा, किनारा मौन छन्,
बिर्सूँ भन्दा झन् बल्झिने यादहरू झन् छन्।
समयले धेरै कुरा बगाएर लगे पनि,
तिम्रो माया मनबाट बगाउन सकेनँ नि।
यदि कुनै दिन फर्केर यही बाटो आउँछौ,
बिर्सिएका ती सपनालाई फेरि साथ ल्याउँछौ।
म त्यहीँ हुनेछु जहाँ छुटेका थिए पाइला,
मायाको दीप बालेर पर्खिरहनेछु तिमीलाई।
नफर्किए पनि तिम्रो सम्झना रहिरहोस्,
मुटुभित्र प्रेमको त्यो भावना रहिरहोस्।
जीवनले जति टाढा हाम्रो बाटो पारोस्,
साँचो माया समयसँगै अझ गहिरो सारोस्।

लेखक ः गोबिन्द राज ओझा (राजन)

फेसबुक प्रतिक्रिया
सम्बन्धित शीर्षकहरु