दक्षिण एसियाली आईटीएफ तेक्वान्दोको तयारी पूरा⚡हरिबोधनी एकादशी आज : तुलसी विवाहदेखि माङ्गलिक कार्यको शुभारम्भसम्म⚡महायज्ञमा रोका परिवारको प्रेरणादायी सहयोग : शिक्षा सुधारका लागि १६ लाख ६६ हजार ६६६ रुपैयाँ दान⚡सौन्दर्य व्यवसायमा स्प्राकलको छलाङ, पहिलो र दोस्रो शाखा दुवै महराकै हातबाट उद्घाटन⚡बहिरा फुटबल टोली दक्षिण कोरिया जाने⚡जिग्री सेकुवाको १०औँ तथा सबैभन्दा ठूलो आउटलेट धुम्बाराहीमा⚡दोहामा एनआरएनए मध्यपूर्व सम्मेलनको तयारी अन्तिम चरणमा⚡अभियान लघुवित्तको वार्षिकोत्सवमा वृद्धाश्रमलाई खाद्यान्न सहयोग⚡कर प्रणालीलाई लगानी, उत्पादन र रोजगारी प्रवर्द्धनको माध्यम बनाउनुपर्छ : चेम्बर अध्यक्ष अग्रवाल⚡पश्चिमी वायुको प्रभाव कायमै, हिमाली क्षेत्रमा वर्षा र हिमपातको सम्भावना

गीति कविता : समयको पाठशाला

गोबिन्द राज ओझा
प्रकाशित मिति : २०८३ आश्विन ४ गते, आईतवार ६:३४

समयको पाठशालामा, अक्षर छैन पाठमा,
घाउले लेख्छ कथा यहाँ, आँसुको मसी साथमा।
हारले सिकाउँछ उठ्न, पीडाले बलियो हुन,
मान्छे आफैँ गुरु बन्छ, आफ्नै जीवनको बाटामा।
हावाले भन्छ—नझुक, पर्वतझैँ उभिइरह,
बादलले भन्छ—रोए पनि, आकाशतिर हेरिरह।
नदीले सिकाउँछ बाटो, चट्टान चिरेर हिँड्न,
अँध्यारोले भन्छ—आफ्नै दीप बनेर जलिरह।
फूलले सिकायो हाँस्न, काँडाले सजग रहन,
पतझरले सिकायो फेरि वसन्ततिर बहन।
झरेका पातजस्तै केही सम्बन्ध झर्छन्,
तर नयाँ पालुवा आउँछ, जीवनलाई फेरि गहन।
मौनताले धेरै कुरा शब्दबिनै बताउँछ,
एकान्तले आफ्नै अनुहार ऐनाझैँ देखाउँछ।
भीडभित्र हराएको मन जब आफैँ भेटिन्छ,
त्यही क्षण जीवनले आफ्नो अर्थ बुझाउँछ।
जसले चोट दियो, उसलाई दोष कति दिने?
जसले छोडेर गयो, सम्झनामा कति जिउने?
बाटो लामो छ अझै, पाइलाहरू रोक्नु हुन्न,
गुमेको कुरा छोडेर, नयाँ क्षितिजतिर जाने।
जीवन न त जित मात्र, न त हारको नाम हो,
कहिले घाम, कहिले वर्षा—यही यसको धाम हो।
बाँच्नु भनेको सिकिरहनु, बदलिरहनु निरन्तर,
हरेक बिहान आफैँसँग सुरु हुने नयाँ प्रण हो।

फेसबुक प्रतिक्रिया
सम्बन्धित शीर्षकहरु