
~~ ब्यांग्य कविता ~~
”समाजवाद र समृद्धि आईसक्यो”-
छातिमा मातृभुमी राखेर अरबमा निदाएका आत्माहरु अनि
आफ्नो खप्पर आफैले सिरानी राखेर मशानघाटमा बिलाएका सपनाहरु !!
जिउँदै कात्रो भिरेर र कफन बाँधेका योद्धाहरु अनि,
आँखा अगाडि दरिन्देको हातबाट अस्मिता गुमाएका चेलिहरु !!
पेट भित्र मुसो कुद्दा अन्न नभेटेर इट्टा बोकेका बालकहरु अनि,
साहुले घरखेत कब्जा गर्दा लाचार बनेर खाडी भासिएका युवाहरु !!
ॠण तिर्न नसकेर आत्महत्या गरेका गरिबहरु
तरकारी नबिकेर विष पिएका कृषकहरु !!
फर्केर हेर त नेपाललाई …
कहाँबाट कहाँ पुगि सक्यो ….
एउटै पार्टीका ११ सय केन्द्रिय सदस्य
काम नगरी खाने हजारौं कार्यकर्ता जन्मिसक्यो !!
जिन्दावाद र मुर्दावादको नारामा रोजगारी
आन्दोलन र जुलुसमा हाजिरा तोकिसक्यो !!
नालापानी, कालापानी, लिपुलेक र लिम्पियाधुरा इतिहास,
वाइडबडी, निर्मला र औसधि काण्ड भुत बनिसक्यो !!
समाजवाद ,साम्यवाद र समृद्धि मीठो कल्पना,
सर्वहारा, मजदुर र किसानिको माग सपना बनिसक्यो !!
दुई मिटरको कात्रोमा कमिसन खोज्न थाले
घरघरमा समाजवाद र समृद्धि आईसक्यो !!
रामचन्द्र तिम्सिना
(आवाज)


