
–शिव अधिकारी
यो माटो अब बिर्सिएर जनले उल्टै खरानी घस्यो
माटो कंक्रिट भो घरै घर भरि भण्डार सारा सुक्यो
धर्तिको जब मान सान दुनिया गर्दै नगर्दा हुने
यो नोक्सानी बताउनै कठिन भो को हुन्छ उक्साउने ।। १ ।।
बाटो मै अलपत्र छन जनहरु गन्तव्य सारा टुट्यो
धर्ति बञ्जर भो उजाड छ धरा सम्बन्ध सारा छुट्यो
खानै छैन कतै कतै छरिवरी खाने कुरा व्यर्थ छ
बस्ती छैन यहाँ कतै जनहरु छन भाग्यको साथ छ ।। २ ।।
होलान् निर्धन भाग्यले रचिदियो भन्छन धनिले पनि
आफैमात्र धनि हुने छ रटना मालिक मै हु भनि
यस्तो हर्कत झै भयो कहरनै मान्छेहरुको दशा
कोही मात्र धनि भएर नहुने झन्झन् बढ्यो दुर्दशा ।। ३ ।।
यो जानी अब को धनि गरिब को यौटै छ मान्छे भने
कुनै भेद र भाव हुन्न गरनु यो युग चम्काउने
माटो मातृसमान हो छ कसरी रक्षा गरु यो भनि
लाग्नु पर्छ सबै सधै सजग भै जो जो भएता पनि ।। ४ ।।
माटो को यदी भो भने जतन यो संसार बन्ने भयो
माटोको जब दुर्दशा बनि दिँदा मान्छे हुँदै हुन्न त्यो
यो जानी मुटुमा मधु मधुरिमा राखेर हिड्ने गर
राम्रा फाँट भरी घरै घर हुने विनास रोक्ने गर ।। ५ ।।


